In de Noordse mythologie is er een zeer belangrijk natuurlijk element. De Yggdrasil is de levensboom waarop het hele universum rust. Deze es is daarom van cruciaal belang voor zowel de goden als de mensen. De boom Yggdrasil ligt namelijk aan de basis van de schepping van Midgard, maar dat is niet alles.
Het concept van de levensboom in andere mythologieën
In veel mythologieën komt het concept van de wereldboom voor. Het bestaat uit het idee van een kosmische boom die alle delen van het universum met elkaar verbindt. Men spreekt hierbij over hemelse, aardse en onderaardse werelden.
Volgens Chevalier en Gheerbrant: “De eik zou de figuur bij uitstek zijn van de boom, of de as van de wereld, zowel bij de Kelten als in Griekenland, in Dodona. Dit is nog steeds het geval bij de Siberische Jakoeten.” Veel volkeren hebben dus een wereldarchetype dat op dit concept is gebaseerd.
Bij de Indo-Europeanen, de Perzen, Slaven en Germanen komt een levensboom voor. Bij precolumbiaanse volkeren, en met name de sjamanen in Siberië, symboliseert hij Moeder Aarde en helpt hij de sjamaan om van de ene wereld naar de andere te reizen. We vinden de levensboom zelfs terug in de Maori-cultuur van Nieuw-Zeeland, waar hij Kauri/Tane wordt genoemd.
Het concept van de Yggdrasil is bijzonder belangrijk binnen de Scandinavische mythologie. Het is wellicht de beschaving waarin de wereldboom de grootste betekenis heeft, zowel in de verhalen als voor de mensen zelf.
De 9 werelden van de Yggdrasil

Zoals eerder vermeld, staat het ontwerp van de Yggdrasil centraal in een geschiedenis met goden en reuzen.
Deze boom vertegenwoordigt de wereld en het leven. Er wordt gezegd dat als hij zou sterven, dit de totale vernietiging van het universum tot gevolg zou hebben. Mensen en bepaalde Viking-godheden wilden deze situatie dan ook koste wat kost vermijden. De draak Nidhogg, die rond de boom vliegt, wenst echter juist die vernietiging. Bij zijn wortel bevindt zich een bron die de put van de wijsheid herbergt. De es wordt in zijn bladerdak bewoond door een adelaar, Vidofnir. De wind die zijn vleugels produceren is een bedreiging voor de levensboom van de Noordse mythologie.
De vier herten Dain, Duneyr, Durathror en Dvalin voeden zich met de bladeren van de boom. Het 5e hert, Eikthyrnir, graast van de takken. Uit de stam van de Yggdrasil komt de eekhoorn Ratatosk tevoorschijn, die door de boom rent. Hij stookt ruzie tussen de slang Nidhogg, die aan de wortels knaagt, en de valk Vidofnir. De boom wordt dus geconfronteerd met strijd tussen leven en dood, want daarnaast voedt de geit Heidrun zich ook nog met zijn bladeren.

De Yggdrasil is uiteindelijk een representatie van de wereld en alles wat deze bevat. Dat kunnen we bevestigen door de aanwezigheid van de hierboven beschreven dieren en alle werelden die hij herbergt. Ondanks alle bedreigingen blijft de boom sterk en standvastig, wat iedereen in staat stelt om min of meer in harmonie te leven.
Asgard
De eerste wereld die de Yggdrasil ondersteunt is Asgard. Deze bevindt zich in het bovenste gedeelte van de es, want het is het domein van de Asen-goden. Na de schepping van de mens bouwden de drie zonen van Borr, Odin, Vé en Vili, Asgard.
De grote versterkingen werden met name opgetrokken door de reus en vakman Smior. In Asgard vinden we de vlakte Idavoll. Hier staan 12 tempels ter ere van vele Asen-goden. Volgens Finn Magnussen vertegenwoordigt dit ook de 12 tekens van de dierenriem. Asgard bevat ook een fort, het paleis Valhalla. Hier komen de dapperste Viking-krijgers zich voorbereiden op de eindstrijd van Ragnarok.
Alfheim
Deze wereld wordt ook wel Lichtalfheim genoemd. Het is een van de 9 werelden van de Noordse mythologie en de verblijfplaats van Freyr. Hij is een van de belangrijkste goden in de Vikingwereld. Freyr wordt geassocieerd met welvaart en beheerst de regen en de zonnestralen. Dat maakt hem tot een god van de vruchtbaarheid.
De Poëtische Edda beschrijft dat de goden de wereld Alfheim aan Freyr cadeau gaven. Dit gebeurde toen hij zijn eerste tand kreeg, een gebruik dat nog steeds in IJsland bestaat. Maar deze versie spreekt de mythe van de oorlog tussen de Vanen- en Asen-goden tegen. Dezelfde poëtische tekst zegt ook dat de wereld de verblijfplaats is van de lichtelfen. Er is echter geen bewezen relatie tussen deze wezens en Freyr.
Vanaheim
In tegenstelling tot de Asen-godheden, vertegenwoordigt de wereld Vanaheim het verblijf van de Vanen-goden. Het wordt beschreven als ver verwijderd van Asgard, wat de twee rijken er niet van weerhoudt om samen te bestaan binnen de Yggdrasil. Helaas streden de twee groepen goden tegen elkaar om hun goddelijke suprematie te vestigen.
De kracht van de Vanen en de Asen kon de strijd niet beslechten. Er werd toen een wapenstilstand gesloten. Om deze vrede te bezegelen, werd een uitwisseling tussen de twee groepen overeengekomen. Freyr en Freya, Vanen-goden, werden uitgewisseld met de onnozele Honir en Mimir, wat de woede van de Vanen-goden zou opwekken. Als reactie onthoofdden zij Mimir en stuurden zijn hoofd terug naar Asgard.
Jotunheim
Þrymr is een reuzenkoning aan het hoofd van de wereld Jotunheim. Volgens de mythologie is dit het gebied dat Odin aan de ijsreuzen laat bij de Schepping. Þrymr bezit het fort Utgard. De Franse Scandinavist François-Xavier Dillmann, die de aantekeningen van de Edda van Snorri bestudeerde, situeert de wereld ten oosten van Midgard, in het centrum van de Yggdrasil.
Recentere proza-teksten situeren Jotunheim echter in het noorden. Om bij de windstreken te blijven: binnen dit koninkrijk ligt het IJzerwoud in het oosten. Het is inderdaad in Járnviðr dat de wolfachtige reuzen wonen. Jotunheim is bovendien de woonplaats van Hrungnir, de reus die Odin uitdaagt voor een paardenrace.
Midgard
Midgard betekent etymologisch “middelste omheining”. Het is de naam van de aarde en de woonplaats van de mensen. Het wordt ook wel Manheimr genoemd, het “huis van de mensen”, een term die wordt gebruikt om de hele mensheid aan te duiden. Deze wereld is de enige die zichtbaar is voor mensen. De andere rijken zijn bijna allemaal onzichtbaar.
Midgard wordt omringd door een uitgestrekte oceaan die als onoverkomelijk wordt beschouwd. Deze watermassa wordt bewoond door Jormungandr, de gigantische zeeslang. Hij is zo groot dat hij de hele wereld kan omcirkelen en in zijn eigen staart kan bijten. Dit dier beschermt de aarde tegen mogelijke ongenode gasten.
Svartalfheim
Als de lichtelfen hun wereld hebben, hebben de zwarte elfen die ook met Svartalfheim. Deze wereld wordt soms verward met de wereld van de dwergen, Nidavellir genaamd. Deze laatste wordt soms als alleenstaand afgebeeld in de voorstelling van de Yggdrasil. Svartalfheim ligt, net als Midgard en Jotunheim, op halve hoogte van de wereldboom.
Het onderscheid tussen de lichtelfen en de zwarte elfen wordt alleen gemaakt in de Edda van Snorri. Het is waarschijnlijk dat dit een transpositie is van de tegenstelling tussen engelen en demonen bij de christenen. Het kan ook verwijzen naar twee aspecten van de elfenverering. De lichtelfen vertegenwoordigen de vruchtbaarheidscultus, terwijl de zwarte elfen de dodencultus vertegenwoordigen.
Muspelheim
In de Noordse mythologie is Muspelheim de wereld van het vuur. Het is het rijk van de reus Surt, die voortdurend het evenwicht van het hele universum bedreigt. Hij zal zich tijdens Ragnarok bij de Jotuns voegen en de 9 werelden vernietigen met zijn zwaard, of het nu goden, mensen of de wortels van de Yggdrasil zijn.
Ginnungagap is de naam die wordt gegeven aan een enorme afgrond van vlammen, die met name chaos brengt. Deze vuurstroom vertegenwoordigt geweld en vernietiging. Helaas zijn er weinig teksten die over deze wereld spreken. De bronnen noemen vooral de schepping van de wereld en de eindstrijd van Ragnarok.
Niflheim
Samen met Muspelheim is Niflheim een van de 2 werelden die aan de basis liggen van de schepping van het universum. Ook wel de wereld van de mist of de wereld van de duisternis genoemd, wordt hij beschreven als ijzig. Zijn positie bevindt zich in het noorden, onder de 3e wortel van de Yggdrasil. In het centrum van Niflheim ligt de bron Hvergelmir, waaruit de rivieren Elivagar ontspringen.
De ontmoeting tussen kou en hitte maakte de geboorte van Ymir mogelijk en creëerde de andere werelden waaruit de Yggdrasil bestaat. Niflheim, het rijk van de sneeuw, vertegenwoordigt de dood, het verstrijken van de tijd en de vergetelheid, want er zijn geen bewoners, geen licht en geen wind aanwezig.
Helheim
Tot slot is Helheim een andere wereld die de Yggdrasil vasthoudt. Het is op een koude en mistige plek dat de doden leven. Hoewel de beste Viking-krijgers die in de strijd zijn gevallen naar het Valhalla gaan, geldt dat niet voor degenen die door ouderdom of ziekte zijn gestorven.
Het is Hela, de godin van de dood, die regeert in deze wereld, die wordt beschreven als de voorkamer van Niflheim omdat het er nog donkerder is. Tijdens Ragnarok zal Hela alle doden sturen om nog één keer te vechten. Ze zullen dan onder het bevel staan van Loki, de vader van Hela.
De ophanging van Odin

Dit is een van de belangrijkste riten voor de Viking-gemeenschap. Odin, beschouwd als de god der goden, heeft zichzelf inderdaad opgehangen aan de Yggdrasil. Maar om welke reden?
Odin hing zichzelf aan de wereld-es om meer krachten te verwerven. In een van de gedichten van de Edda kunnen we de god als volgt horen spreken:
“Ik hing, zo weet ik,
Aan de door de wind geteisterde boom,
Negen nachten lang.
Ik werd doorboord door een speer
En aan Odin gegeven
Geofferd door mezelf aan mezelf.”
Deze praktijk wordt bovendien geassocieerd met die welke men kan terugvinden bij de sjamanen van Ierland of Noord-Azië.
Tijdens zijn ophanging van 9 dagen en 9 nachten onthoudt Odin zich van water en voedsel. De god ondergaat met name de speer Gungnir, die in het midden van zijn lichaam wordt geplant. Hij ondergaat een soort rituele dood, die hem toegang zal geven tot de kennis van de runen:
“Ze gaven me geen aalmoes
Noch van vlees, noch van een druppel water
Ik keek naar beneden,
Ik greep ze schreeuwend,
Toen viel ik terug.”
De visie van Odin die de runenstenen en de symbolen ontdekt die het Noordse alfabet zullen vormen, wordt niet langer gedaan met zijn vleselijke ogen, maar dankzij de ogen van zijn geest. Het opgeven van het fysieke zicht maakte hem uiteindelijk ziende en de magische kracht van de runen verschijnt voor hem. Ondanks het vasten dat hij tijdens zijn actie heeft volbracht, voelt Odin zich vervuld van een nieuwe jeugd. Hij is dan niet langer alleen de god van de krijgers, hij is voortaan ook de god van de dichters en de wijzen.
De ophanging is vergelijkbaar met die van de kruisiging van Jezus Christus. De theorie dat het offer van Odin geïnspireerd zou zijn door het lijden van Jezus is niet langer geldig. Christus deed deze daad om de lijdende mensheid te redden. In het geval van Odin is het om toegang te krijgen tot meer individuele krachten dat hij deze daad verricht. En het is de Yggdrasil, symbool van leven en wereld, die getuige en een van de actoren zal zijn van deze toegang tot de kennis van de runenstenen.
De Yggdrasil in de populaire cultuur
De Viking-mythologie heeft een voorstelling van de boom met brede wortels, die voortkomen uit de diepten van de aarde (voor de geboorte) en een robuuste stam bezitten om de tegenslagen te overwinnen die men in het leven kan tegenkomen. Deze splitst zich in talloze takken en bladeren die zich een weg banen naar de hemel, tot aan de goddelijkheid (voor de dood).
In de populaire cultuur is de Yggdrasil sterk vertegenwoordigd. We vinden hem in de serie American Gods, waar Grimnir hem gebruikt om zijn speer Gungnir te repareren. De beroemde serie Vikings heeft hem ook afgebeeld. Aan het einde van seizoen 1 neemt Ragnar zijn zoon Bjorn, die nog een tiener is, en zijn toekomstige vrouw Aslaug mee om de boom te ontdekken.
Wat videogames betreft, toont de God of War-saga hem in 2 vormen in het opus dat in 2018 verscheen. Het is eerst een element van de kamer waarmee spelers tussen de rijken kunnen reizen. De Yggdrasil wordt ook afgebeeld in de vorm van zijn takken in de wereld tussen de rijken, waardoor men zich sneller binnen eenzelfde rijk kan verplaatsen.
Tot slot is het ook de naam van de server om spelers te verifiëren van de spellen van Mojang, een studio die zeer bekend is voor het creëren van Minecraft.


