Het beeld van de Viking in bruine wollen lompen is hardnekkig. Het is ook onjuist. De Noordse volkeren hielden van kleur, en felle kleuren waren duur — dus die liet men zien.
Rood, blauw en sociale status
Het verven van een stof vereiste planten, vakmanschap en tijd. Blauw kwam van wede, rood van meekrap, geel van diverse lokale planten. Hoe intenser en kleurvaster de tint, hoe meer het kledingstuk de rijkdom van de drager uitstraalde. De opgravingen in Birka hebben fragmenten van fijne wol en zelfs geïmporteerde zijde opgeleverd, soms verrijkt met zilverdraad: de garderobe van een elite die allesbehalve saai was.
Wol als betaalmiddel
Textiel was niet zomaar kleding, het was een waarde. In IJsland diende vaðmál, een geweven wol met gestandaardiseerde afmetingen, eeuwenlang als officieel betaalmiddel: men telde, betaalde en vereffende schulden in ellen stof. Het vervaardigen van laken was letterlijk geld produceren.
En het Viking T-shirt dan?
Natuurlijk droeg niemand een T-shirt in de Vikingtijd. Viking Kleding van vandaag pretendeert geen historische reconstructie te zijn: het vertaalt een verbeelding — symbolen, wezens, runen — naar moderne kledingstukken. De link met de geschiedenis zit niet in de snit, maar in het motief.
Onze Viking Kleding speelt deze kaart, van T-shirt tot jas.



