Met meer dan tien jaar ervaring in Noorse sieraden en Wikingsymboliek deelt zij haar kennis met eerlijk en onderbouwd advies.
Voor de Vikingen was een ring niet in de eerste plaats een sieraad. Het was iets veel serieuzers: geld en een gegeven woord.
Een sieraad dat ook een bankrekening was
De Viking-economie werkte op basis van het gewicht van edelmetaal. Lange tijd was er geen geslagen munt met een vaste waarde: men woog het zilver. Armbanden en ringen (de baugar) dienden als draagbare waardeopslag — men sneed er een stukje vanaf om te betalen, vandaar de schatten vol “gehakt zilver” (hacksilver) die in de hele Noordse wereld zijn teruggevonden, zoals die van Cuerdale in Engeland, een van de grootste van Europa. Je rijkdom aan je arm of vinger dragen betekende dat je hem altijd bij je had.
De ring waarop men zwoer
Een ring kon ook een verbintenis bezegelen. IJslandse bronnen beschrijven de eiðbaugr, de eedring die werd bewaard in het heiligdom of op het ‘thing’, de volksvergadering, waarop de meest plechtige eden werden afgelegd. Het Landnámabók vermeldt dat de hogepriester deze tijdens vergaderingen aan zijn arm droeg en besmeurde met het bloed van offers. Zweren op de ring betekende meer dan alleen spreken: men nam de goden als getuige.
En de symbolen?
Authentieke Noordse ringen zijn vaak sober: een gedraaide ring, enkele stempels. De uitgebreide mythologische motieven die we vandaag de dag zien — wolf, draak, runen — zijn vooral een moderne herinterpretatie, geïnspireerd op de echte Vikingkunst maar opnieuw samengesteld voor het hedendaagse sieraad. Dat is geen gebrek: het is een manier om de Noordse verbeelding vandaag de dag levend te houden.
Onze Viking ringen weerspiegelen deze twee erfenissen: het materiaal en het symbool. Afhankelijk van welk wezen u aanspreekt, kunt u ook onze Wolf Ringen of onze drakenringen verkennen.
