Viking Drinkhoorn: het ritueel voor de drank

Eva Peters
Met meer dan tien jaar ervaring in Noorse sieraden en Wikingsymboliek deelt zij haar kennis met eerlijk en onderbouwd advies.

Een drinkhoorn zet je niet neer. Zonder standaard kantelt hij en loopt hij leeg — dit simpele feit heeft een hele etiquette gevormd: men vulde hem, dronk, en gaf hem door. Drinken was bij de Vikingen een collectieve daad, geen eenzame bezigheid.

De sumbl, of samen drinken

Het Noordse banket had zijn ceremonie: de sumbl. Men liet de hoorn rondgaan, bracht toosten uit op de goden en voorouders, en sprak geloften uit — beloften die men vervolgens verplicht was na te komen voor iedereen. De grote medehal van Beowulf, waar de beker van hand tot hand gaat, beschrijft precies deze wereld. De hoorn was niet zomaar een recipiënt: het was de drager van een publieke belofte.

De drank van de dichters

De mythologie zelf maakt van mede een heilige substantie. De mythe van de dichtmede vertelt hoe Odin bij de reus Suttung de drank stal die welsprekendheid en de gave van het dichten schenkt. Een hoorn heffen was symbolisch gezien ook het aanraken van dat aspect.

Wat men echt dronk

Mede, bier, en soms geïmporteerde wijn voor de rijken. Een onderhoudstip, die toen gold en nu nog steeds: een natuurlijke hoorn houdt niet van warme dranken of zuren — water, een spons, en hij gaat jaren mee.

Onze Viking Drinkhoorns grijpen terug op deze vormen. Voor de formule die ze vergezelt, zie ons lexicon bij het item Skål.

Gerelateerde producten