Viking Drakkar-schip | De geschiedenis van een Noordse icoon
Als bekwame zeevaarders openden de Viking-veroveraars en handelaren hun cultuur voor de wereld dankzij hun talloze zeereizen. Daarom wordt hun beschaving altijd geassocieerd met de prachtige schepen die zo kenmerkend voor hen zijn. Het beeld dat bij deze beschrijving direct in gedachten komt, is dat van het Drakkar-schip, het meest afgebeelde schip in de populaire cultuur.
Deze schepen werden beschouwd als het belangrijkste onderdeel van het Viking-arsenaal, hadden vele functies en speelden een sleutelrol in de militaire strategieën van die tijd. Kent u de betekenis achter hun naam? Wilt u meer leren over de oorsprong van de Viking Drakkar-schepen? We onthullen alles in dit artikel.
Drakkar-schip: de verborgen betekenis van deze Viking-schepen
In tegenstelling tot wat men zou denken, gaat de ontdekking van Viking-schepen niet zo ver terug. Daarvoor was hun architectuur en ontwerp onbekend. Hetzelfde geldt voor de naam “Drakkar-schip“, wat een even recente toevoeging is.
De nomenclatuur van Drakkar-schepen
Oorspronkelijk bestond het woord “drakkar” in geen enkele taal. Deze hybride term werd voor het eerst gebruikt in 1840 en verscheen in het eerste deel van het boek Archéologie navale van Augustin Jal. De exacte oorsprong van het woord wordt als volgt verklaard:
- De stam van het woord, Drake, betekent draak in het modern Zweeds, wat zelf afgeleid is van Drekar, het meervoud van Drekien uit het Oudnoords.
- De extra letter K zou zonder specifieke reden zijn toegevoegd. Het is in zekere zin het Franse tintje dat eraan is gegeven.
Waarom werd het geassocieerd met Viking-schepen? We weten dat de Vikingen, die zeer gehecht waren aan hun cultuur, de gewoonte hadden om de boeg en achtersteven van hun schepen te beeldhouwen. Ze putten inspiratie uit allerlei Viking-symbolen, waarvan de draak de meest iconische was, een wezen dat door hun tegenstanders werd gevreesd. Bij uitbreiding werd de term drakkar gebruikt om zowel de Viking-schepen als de sculpturen die erop stonden aan te duiden.
De symboliek van Drakkar-schepen
Zoals elk aspect van het leven tijdens het Vikingtijdperk, waren Drakkar-schepen beladen met religieuze symbolen en tekens. Versierd met runen werden ze beschouwd als gezegend door de goden, onder hun welwillendheid en bescherming. Zowel tijdens de visserij als in oorlogstijd was de aanwezigheid van symbolen uit de Noordse mythologie noodzakelijk om ze veilig te houden.
De draak is het meest vertegenwoordigde element, maar zeker niet het enige. Naast deze standaardstructuur die bijna verplicht was, versierden de Vikingen de wanden met mystieke motieven en symbolen.
Welk type Viking-schepen wordt aangeduid als drakkar?
De Vikingvloot was een van de meest indrukwekkende en gevarieerde van die tijd. Omdat ze een voorsprong hadden op hun tijdgenoten op het gebied van navigatie, wijdden ze zich aan de ontwikkeling van schepen die waren aangepast aan hun activiteiten.
Er ontstonden vele soorten schepen in het Vikingtijdperk, elk met kenmerken en specificaties die dienden voor het beoogde gebruik. Uit de reeks schepen die voortkwamen uit de Scandinavische techniek, ontstonden drie hoofdcategorieën:
De langskip

Met hun lengte-breedteverhouding van 7/1 zijn ze een van de langste schepen uit de middeleeuwen. Om harmonieus te kunnen varen, konden ze de zeilen gebruiken bij gunstige wind, en overschakelen op roeispanen wanneer dat niet het geval was. De bemanning van Viking-zeelieden was groot genoeg om met een bevredigende snelheid te roeien, zelfs tegen de stroom in op rivieren.
De Kaupskip

Minder bekend, maar volumineuzer en ontworpen voor de diepe zee. Deze Viking-schepen hadden een groot laadvermogen en een kleinere bemanning.
De Ferja, of vissersboten: die al in hun huidige vorm bestonden.
De rollen toegewezen aan Viking-schepen
Er werden twee hoofdfuncties toegewezen aan drakkars: sommige werden gebruikt als oorlogsschepen en andere dienden als handelsschepen. Dit zijn twee afzonderlijke entiteiten, elk met hun eigen eigenschappen, die overeenkomen met de voorgaande categorieën.
Vaak afgebeeld in Scandinavische werken, hebben oorlogsdrakkars kenmerken die ze uit duizenden herkenbaar maken. Ze waren aan de zijkanten versierd met een groot aantal schilden en verborgen talloze roeispanen waarmee ze diep de rivieren konden binnendringen. De aandrijfkracht van de schepen kon zo worden vermenigvuldigd door de deelname van de roeiers die in parallelle rijen langs het schip waren opgesteld. Deze langskips, lange en lichte vaartuigen, konden meer dan 400 krijgers aan boord dragen en reisden de hele wereld over. Ze meerden aan bij de kusten van Europa, Noord-Afrika, Amerika, maar ook Azië.
Als we ons in het onderwerp verdiepen, ontdekken we dat verschillende soorten Drakkar-schepen voor dit doel werden gebruikt. De bekendste zijn de escheiz, of grote antieke oorlogsschepen. De esneques, of snekkja in het modern IJslands, zijn moderne oorlogsschepen die ook in dit kader vallen, hoewel ze kleiner zijn en voornamelijk bedoeld voor het transport van oorlogspaarden.
Handelsschepen hadden daarentegen een heel andere configuratie. Met als doel goederen te vervoeren, was hun ontwerp in de breedte in plaats van in de lengte geschikter en stabieler. Hun opslagcapaciteit was daardoor groter, waardoor bij elke reis aanzienlijke uitwisselingen mogelijk waren. Deze koopvaardijschepen staan bekend als Byrðingr of Kenar, de term die de oorsprong is van knör, het IJslandse woord voor schip.
Als de eersten gemakkelijk herkenbaar zijn als drakkar, is het lastiger voor de laatsten die niet voldoen aan het stereotype beeld. We identificeren het Drakkar-schip als een Langskip van het type Herskip (oorlogsschip). Hun karikaturale weergave, vooral wat betreft de lengte en structuur van de schepen, komt inderdaad meer overeen met deze dan met die van de kaupskip.
Het eerste schip dat deze norm vestigde, is een langskip die in 1997 werd ontdekt, aan de Duits-Deense grens. Dit lange oorlogsschip inspireerde de remakes die zo populair zijn dat we dit type associëren met drakkars. Niettemin, vooroordelen terzijde, wordt tegenwoordig erkend dat ook handelsschepen in brede zin naar drakkars kunnen verwijzen.
De geschiedenis van Viking Drakkar-schepen

Voordat ze de definitieve vorm kregen van het Drakkar-schip, ondergingen Viking-schepen vele transformaties. Hun ontwikkeling strekte zich uit over verschillende eeuwen, gevormd door de behoeften van de Scandinavische bewoners en door de culturele en commerciële uitwisselingen met andere beschavingen.
We kunnen hun oorsprong en evolutie traceren via Viking-runen, antieke wandtapijten, maar vooral dankzij de ontdekkingen van goed bewaarde boten tijdens archeologische opgravingen. Door hun datering kunnen we de aangebrachte wijzigingen nauwkeurig volgen en elke nieuwe vondst in de juiste chronologische volgorde plaatsen.
De belangrijkste ontdekkingen van Drakkar-schepen zijn:
- Het graf van Gokstad, in Oslo, in 1880: een toevallige ontdekking, een van de meest verbazingwekkende toevalsvondsten. Men schat dat de oorsprong van het schip meer dan 1000 jaar teruggaat voor de onthulling ervan.

- Het Oseberg-schip in 1904: veruit het best bewaarde Drakkar-schip uit het Vikingtijdperk. Men schat dat het dateert uit het jaar 834 na Chr. Rijk aan gebeeldhouwde details, de verfijning van de motieven wordt als indrukwekkend beschouwd voor die tijd.

- De langskip gevonden in de haven van Hedeby, in 1953 per toeval ontdekt door een duiker.

- Vrachtschepen werden pas in de jaren 60 ontdekt. Deze vertraging verklaart de valse overtuiging dat de Vikingen uitsluitend reisden met schepen van het type langskip.
Het Vikingtijdperk demystificeren
Dankzij Drakkar-schepen hebben onderzoekers enorm veel nieuwe informatie geleerd over het Vikingtijdperk. Hoewel sommige informatie direct verband houdt met de conflicten en de geopolitieke situatie van dat moment, vertellen andere meer over de beschaving zelf.
We konden bijvoorbeeld afleiden dat de Vikingen handelden in luxeproducten door simpelweg hun handelsschepen te analyseren. We stelden vast dat sommige een vrachtschipstructuur hadden, zonder dat ze over een grote opslagruimte beschikten. Zo trokken we de conclusie dat de waarde van de producten de reiskosten ruimschoots compenseerde en dat het alleen om waardevolle objecten kon gaan.
Opgravingen hebben ook aangetoond dat Viking-scheepshoofden werden begraven met hun schepen. De associatie van deze dappere krijgers met de strijd, zelfs na de dood, is de essentie van de Vikingcultuur. Het gevoel van opoffering voor een nobele zaak is een terugkerend begrip in de Noordse beschaving, omdat het de mogelijkheid biedt om het voorrecht te krijgen naar het Walhalla te gaan.
Van eenvoudige boten naar prestigieuze Viking-schepen
De allereerste Viking-schepen hadden niets van de weelderige uitstraling van de latere modellen. De structuur van de masten, kielen en rompen was veel eenvoudiger. Hun optimalisatie vond geleidelijk plaats dankzij de nieuwe opgedane kennis en technische vaardigheden.
De uitbreiding van het koninkrijk maakte het mogelijk om meer te investeren in hun ontwerp. Het geld van plunderingen en Viking-raids financierde de creatie van nieuwe drakkars die gebruikmaakten van robuustere en kostbaardere materialen.
Uiteindelijk maakten de koningen en jarls er heilige en kostbare objecten van. Aan Viking-schepen werden de beste materialen besteed en de beste timmerlieden, beeldhouwers en architecten werden ingezet. De schepen van het koningshuis waren van ongeëvenaarde schoonheid en robuustheid. Tegenwoordig worden ze grotendeels tentoongesteld in musea.
Het bouwproces van Drakkar-schepen

De Vikingen staan bekend om hun perfectionisme en het ontwerpen van schepen vormt hierop geen uitzondering. Als ambachtslieden in hart en nieren hechtten de Vikingen veel belang aan de structuur en de bouw van hun schepen. Om robuust te zijn en bestand te zijn tegen slecht weer, moest elk element zorgvuldig worden gekozen.
De Viking-schepen zoals wij die kennen, zijn het resultaat van eeuwenlange continue verbeteringen. Aanvankelijk waren het eenvoudige kano’s die met rudimentaire gereedschappen werden gebeeldhouwd. Pas later vonden de wijzigingen aan de structuren plaats met als doel een betere zeewaardigheid te verkrijgen.
Het Viking-ontwerpschema week geleidelijk af van de Europese norm van die tijd. Hun weloverwogen specificaties vormden hun kracht en waren de garantie voor de superioriteit van de Vikingen in de scheepsarchitectuur.
Sommige elementen worden constant teruggevonden in Viking-werken:
- Architecturale specificaties: overnaadse beplanking, roeren altijd aan stuurboord, een enkele centrale mast, vierkante zeilen, enz. Maar wat het meest kenmerkend is voor Viking-schepen, zijn de gebogen boegen: de handtekening van de Scandinavische langskips.
- Lichte modellen: de Vikingen zorgden ervoor om het gewicht van Drakkar-schepen tot een minimum te beperken; elke overbelasting werd in twijfel getrokken. De gevolgen voor de navigatie zijn bekend en dit principe is vandaag de dag nog steeds geldig.
- De flexibiliteit van de ontwerpen: aanpassingsvermogen en bruikbaarheid zijn essentieel voor de Vikingen.
- Amfidrome schepen: een concept dat de roem van Scandinavische schepen heeft gemaakt. Het feit dat ze symmetrisch zijn, vergemakkelijkte de bewegingen in alle richtingen, zowel vooruit als achteruit.
- Gebruikte materialen: het hout, de metalen en de coatings die werden gebruikt, waren van onweerlegbare kwaliteit en dit weerspiegelde zich in de kwaliteit van het eindresultaat. De vervaardigde vaartuigen waren ontworpen van zeer zeldzaam hout van zeer hoge kwaliteit, wat overigens specifieke conserveringsomstandigheden vereist in musea.
Drakkar-schepen zijn een integraal onderdeel van de Viking- en Scandinavische beschaving. Als opvallend symbool van hun veroveringen accentueren ze de welverdiende titel van veroveraars van de troepen. Nauw verbonden met hun overtuigingen en culturen, traceert dit erfgoed de historische evolutie van de Scandinavische samenleving en getuigt het van hun ongeëvenaarde knowhow en hun avant-gardistische geest. Deze schepen symboliseren de triomf van de Viking-zeevaarders die de woeste zee die hen aan alle kanten omringde, wisten te temmen.


